Jaren geleden was ik een dagje in Lourdes. Treinen vol zieke en gehandicapte mensen arriveerden per trein aldaar, hopend om toch nog genezen te worden of, zoals we het ook wel noemen, een godswonder. Alles was perfect geregeld. Vele, vele rolstoelen stonden klaar om een ieder naar z’n klaarstaande busje te brengen. Voor de reeds liggende bezoekers stonden de ambulances klaar. Eenmaal in de buurt van het episch centrum van de heilige bron, waren de winkeltjes en kraampjes gevuld met flesjes heilig water, kralenkettingen en wat al niet meer, niet te tellen. Voor m’n moeder had ik voor de zekerheid toch een flesje van het heilige water meegenomen. Het heeft jaren bij haar, ongeopend, in de boekenkast gestaan. Had ze het toen toch maar geprobeerd…

En met Pigmeat brachten we in 1990 zelfs een CD uit met 9 heilige liederen: ‘Drinking From The Fountain’. Misschien dat ik daarom nog steeds de overtuiging heb: Jankobus Seunnenga Voor De Eeuwigheid!